پاسخ : آنگاه كه زمين گرمش مي شود
قله يخي قطب شمال نه تنها در حال ذوب شدن است بلکه سرعت ذوب شدن آن به حدي است که دو يا سه دهه ديگر پيش بيني هاي مايوس کننده گذشته در مورد ناپديد شدنش به حقيقت مي پيوندد. پيش بيني شده است که قله يخي قطب شمال 20 تا 25 سال ديگر ذوب مي شود و اقيانوس شمال فاقد قله يخي در تابستان تا سال 2030 خواهد بود. برخي از دانشمندان حتي پيش بيني کرده اند که يخ تابستاني دريايي قطب شمال به طور کلي تا اوايل سال 2015 ناپديد خواهد شد. پيش بيني نگران کننده تغييرات آب و هواي بين دولتي حاکي از اين ناپديد شدن قله يخي قطب شمال تا سال 2050 است. دانشمندان براي مدت هاي مديدي ذوب شدن قله هاي يخي قطب شمال و جنوب را اولين علائم افزايش دماي کره زمين مي دانستند و اکنون ما مي توانيم آشکارا آن را ببينيم. در تابستان امسال اندازه قله يخي قطب شمال هنوز به اندازه تابستان سال 2007 هنگامي که به کوچک ترين اندازه خود رسيد، نشده است، اين قله يخي 50 درصد حجم و پوشش خود را از دهه آخر سال 1950 يعني زماني که دانشمندان از هواپيما و کشتي به جاي ماهواره براي دستيابي به اطلاعات در مورد قطب شمال استفاده مي کردند، از دست داده است. از سال 1979 بر اساس آمارهاي NOAA Asministration سرعت کاهش يخ دريايي بيشتر از 10 درصد در هر دهه بوده است و بيشترين مقدار در کاهش پوشش يخي دريا از سال 2003 به بعد بوده است. کوچک ترين اندازه ثبت شده قله يخي نيز در تابستان سال 2007 که 6/1 ميليون مايل مربع بوده است که کوچک تر از 1/47 درصدي کاهش يخ هاي دريايي در سال 1980 است که سه ميليون مايل مربع بوده است. ديگري در تابستان سال 2005 به ثبت رسيده است که وسعت آن به 05/2 مايل مربع کاهش يافته است.

کم شدن ضخامت قله يخي قطب شمال

محدوده پوشش يخي قطب شمال نه تنها در حال ذوب شدن است بلکه ضخامت آن نيز رو به کاهش است که در سراسر اقيانوس منجمد شمالي در حال رخ دادن است. هرساله به طوري که چرخه فصلي تکرار مي شود يخ هاي قطب شمال منجمد شده و به بالاترين وسعت و اندازه خود در اوايل ماه مارس(فروردين) و کوچک ترين در ماه سپتامبر(شهريور) مي رسند. در سال 1991 ضخامت قله يخي تابستاني قطب شمال حدوداً 310سانتيمتر بوده است. (ضخامت يک تکه يخي را از سطح دريا تا انتهاي آن در داخل آب در نظر مي گيرند.) از سال 2001 ضخيم ترين محدوده قله يخي به91 سانتيمتر کاهش يافته است که کمتر از 3/1 قله يخي سال 1991و نصف ضخامت آن در سال 2001 بوده است. در برخي از محدوده ها ضخامت 152سانتيمتر يا کمتر است که در فصل بهار سال 2008 ضخامت قله يخي بالاي سطح دريا را که «فري بورد» مي نامند حدوداً پنج تا هفت سانتيمتر کمتر از اندازه آن در فصل بهار سال 2007 بوده است. ضخامت يخ قديمي، يخي که سالانه ذوب نمي شدند در مناطق وسيع حدوداً به 365 سانتيمتر مي رسيد و ضخامت يخ هايي که هر سال در فصل زمستان شکل مي گيرند تنها به 44/91 سانتيمتر مي رسد. اما اکنون تمام يخ هاي قديمي ذوب شده اند. (کاهش يخ هاي قطبي به افزايش دماي مناطق قطبي کمک مي کند زيرا هر چقدر که يخ ها بيشتر ذوب شوند ميزان جذب انرژي گرمايي خورشيد توسط رنگ تيره آب اقيانوس بيشتر از زماني خواهد بود که به وسيله سطح سفيد يخ به فضا بازتابانده شود.) خيلي ساده مي توان گرم شدن زمين را عامل اصلي اين اتفاق ها دانست. زمين طي 5/4 بيليون سال يعني از زماني که شکل گرفته در حال تغييرات جوي بوده است. اما سوابق به دست آمده از سال 1920 نشان مي دهد بزرگ ترين علت گرم شدن کره زمين انتشار گازهاي گلخانه يي به داخل جو زمين است که توسط فعاليت هاي انساني صورت مي گيرد. انرژي گرمايي که زماني به وسيله يخ هاي قطبي به فضا منعکس مي شد و اکنون به وسيله اقيانوس و زمين هاي وسيع کف آن (جايي که قبلاً پوشيده از يخ بود) جذب مي شود و توام شدن اين حادثه با کاهش يخ هاي دريايي، گرم شدن مناطق وسيعي از قطب شمال، جاري شدن جريان هاي آبي گرم تر اقيانوس به منطقه قطبي و مکاني که درجه حرارت آن دو برابر حد معمولي افزايش مي يابد، جاي تامل دارد.

پيدايش قله يخي قطب شمال

مادامي که قاره ها به حرکت کردن خود ادامه مي دادند تغييرات جوي سبب شد زمين به طور تدريجي سرد شود و قله يخي از آب هاي جاري شده از يخچال هاي عصر يخبندان دوران سنوزويک شکل گيرد و تا اکنون نيز باقي بمانند. بزرگ ترين قله يخي سه هزار ساله Ward Hunt از سال 2000 شروع به خرد شدن کرد و اکنون به طور کامل تکه تکه شده است.

همبستگي زيست محيطي

اين سرآغازي بود که فعاليت هايي در مورد اتحاد زيست محيطي مورد توجه قرار گرفت. هر چيزي که بر يکي از جنبه هاي محيطي ما تاثير بگذارد بر ديگر جنبه ها نيز تاثير خواهد گذاشت. ابتدا بهتر است پيش بيني افزايش سطح آب درياها را که ناشي از ذوب شدن يخ هاي قطبي است، مورد بررسي قرار دهيم به طوري که بيشترين حجم يخ قطبي در اقيانوس منجمد شمالي در آب فرو رفته است. (حدوداً 90 درصد کل حجم آن) و نيز به همان اندازه آب اقيانوس را جا به جا کرده است و اگر بقيه قله يخي شناور که داراي ضخامت کمي در بالاي سطح آب دريا است در آب فرو رود باز هم تاثير چنداني در تغيير سطح آب درياها نخواهد داشت. نگراني عمده افزايش و جاري شدن آب هاي سرد و تازه به محيط زيست دريايي است که اين پديده سبب تغيير اکوسيستم و زنجيره غذايي وابسته به آب هاي نمکي خواهد شد و همچنين سبب جاري شدن آب هاي سرد به کمربند حامل اقيانوسي است، که نتيجه آن تغيير آب و هواي جهاني به علت جاري شدن آب سرد به اقيانوس هاي جنوبي و تغيير مکان گونه هاي حيواني و گياهي تغذيه کننده از اکوسيستم نمکي است. همچنين کوچ گونه هاي دريايي به سمت آب هاي مغذي درياي شمال آغاز خواهد شد.