بهترین تبلیغات در مورد گرم شدن زمین

بهترین تبلیغات در مورد گرم شدن زمین

بهترین تبلیغات در مورد گرم شدن زمین

بهترین تبلیغات در مورد گرم شدن زمین

گونه نادر از پاندا ها که در حال از بین رفتن

کاربرد

از زمان‌های دور، مردم از آب زمین گرمایی که آزادانه در سطح زمین به صورت چشمه‌های گرم جاری بودند، استفاده کرده‌اند. رومی‌ها برای مثال از این آب برای درمان امراض پوستی و چشمی بهره می‌گرفتند. در (پمپئی) برای گرم کردن خانه‌ها از آن استفاده می‌شد. بومی‌های آمریکا نیز از آب زمین گرمایی برای پختن و مصارف دارویی بهره می‌گرفتند. امروزه، با حفر چاه به درون مخازن زمین گرمایی، و مهار آب داغ و بخار، از آن برای تولید نیروی الکتریسیته در نیروگاه زمین گرمایی و یا مصارف دیگر بهره برداری می‌کنند. در نیروگاه زمین گرمایی، آب داغ و بخار خارج شده از مخازن زمین گرمایی، نیروی لازم برای چرخاندن ژنراتور توربین را فراهم می‌آورد و انرژی الکتریسیته تولید می‌کند. آب مورد استفاده، از طریق چاه‌های تزریق به مخزن برگشت داده می‌شود تا دوباره گرم شود و در عین حال، فشار مخزن حفظ، و تولید آب داغ و بخار تقویت شود و ثابت باقی بماند.

سه نوع نیروگاه زمین گرمایی برای تولید برق وجود دارد: ۱- نیروگاه خشک: این نیروگاه روی مخازن ژئوترمالی که بخار خشک با آب خیلی کم تولید می‌کنند، ساخته می‌شوند. در این روش، بخار از طریق لوله به طرف نیروگاه هدایت می‌شود و نیروی لازم برای چرخاندن ژنراتور توربین را فراهم می‌کند. این گونه مخازن با بخار خشک کمیاب است. بزرگترین میدان بخار خشک در دنیا، آب گرم جیزرز در ۹۰ مایلی شمال کالیفرنیاست که تولید الکتریسیته در آن، از سال ۱۹۶۲ شروع شده‌است و امروزه به عنوان یکی از موفق‌ترین پروژه‌های تولید انرژی جایگزین محسوب می‌شود. ۲- نیروگاه بخار حاصل از آب داغ: این نوع نیروگاه روی مخازن دارای آب داغ احداث می‌شود. در این مخازن با حفر چاه، آب داغ به سطح می‌آید و به دلیل آزاد شدن از فشار مخازن، بخشی از آن به بخار تبدیل می‌شود. این بخار برای چرخاندن توربین به کار می‌رود. چنین نیرگاه‌هایی عمومیت بیشتری دارند، زیرا بیشتر مخازن زمین گرمایی حاوی آب داغ هستند. فناوری مزبور برای اولین بار در نیوزیلند به کار گرفته شد. ۳- نیروگاه ترکیبی (بخار و آب داغ): در این سیستم، آب گرم از میان یک مبدل گرمایی می‌گذرد و گرما را به یک مایع دیگر می‌دهد که نسبت به آب در درجه حرارت پائین تری می‌جوشد. مایع دوم در نتیجهٔ گرم شدن به بخار تبدیل می‌شود و پره‌های توربین را می‌چرخاند. سپس متراکم می‌شود و مایع حاصله دوباره مورد استفاده قرار می‌گیرد. آب زمین گرمایی نیز دوباره به درون مخازن تزریق می‌شود. این روش برای استفاده از مخازنی که به اندازهٔ کافی گرم نیستند که بخار با فشار تولید کنند، به کار می‌رود.

چگونگی انتقال گرمای زمین به سطح زمین

گرما از هستهٔ زمین به طور پیوسته به طرف خارج حرکت می‌کند. این جریان از طریق انتقال و هدایت گرمایی، گرما را به لایه‌های سنگی مجاور (جبه) می‌رساند. وقتی درجهٔ حرارت و فشار به اندازهٔ کافی بالا باشد، بعضی از سنگ‌های جبه ذوب می‌شوند و ماگما به وجود می‌آید. سپس به دلیل سبکی و تراکم کمتر نسبت به سنگ‌های مجاور، ماگما به طرف بالا منتقل می‌شود و گرما را در جریان حرکت، به طرف پوستهٔ زمین حمل می‌کند. گاهی اوقات، ماگمای داغ به سطح زمین می‌رسد و گدازه را به وجود می‌آورد. اما بیشتر اوقات، ماگما در زیر سطح زمین باقی می‌ماند و سنگ‌ها و آب‌های مجاور را گرم می‌کند. این آب‌ها بیشتر منشاء سطحی دارند و حاصل آب بارانی هستند که به اعماق زمین نفوذ کرده‌است. بعضی از این آب‌های داغ از طریق گسل‌ها و شکست‌های زمین به طرف بالا حرکت می‌کنند و به سطح زمین می‌رسند که به عنوان چشمه‌های آب گرم و آبفشان شناخته می‌شوند. اما بیشتر این آب‌ها در اعماق زمین، در شکاف‌ها و سنگ‌های متخلخل محبوس می‌مانند و منابع زمین گرما را به وجود می‌آورند.

مکان‌های مناسب برای بهره برداری از انرژی زمین گرمایی: مناطق دارای چشمه‌های آب گرم و آبفشان‌ها، اولین مناطقی هستند که در آن‌ها انرژی زمین گرمایی مورد بهره برداری قرار گرفته و توسعه یافته‌است. در حال حاضر، تقریبا تمام نیروی الکتریسیته حاصل از انرژی زمین گرمایی از چنین مکان‌هایی به دست می‌اید. در بعضی از مناطق، تزریق ماگما به درون پوستهٔ زمین، به اندازهٔ کافی جدید و هنوز خیلی داغ است. در این نواحی، درجهٔ حرارت سنگ ممکن است به ۳۰۰ درجهٔ سانتی گراد برسد و مقادیر عظیمی انرژی گرمایی فراهم کند. بنابراین، انرژی زمین گرمایی در مکان‌هایی که فرایندهای زمین‌شناسی اجازه داده‌اند ماگما تا نزدیکی سطح زمین بالا بیاید، یا به صورت گدازه جریان یابد، می‌تواند تشکیل شود. ماگما نیز در سه منطقه می‌تواند به سطح زمین نزدیک شود: ۱- محل برخرود صفحات قاره‌ای و اقیانوسی (فرورانش)؛ مثلا حلقهٔ آتش دور اقیانوس آرام. ۲- مراکز گسترش؛ محلی که صفحات قاره‌ای از هم دور می‌شوند، نظیر ایسلند و درهٔ کافتی آفریقا ۳- نقاط داغ زمین؛ نقاطی که ماگما را پیوسته از جبه به طرف سطح زمین می‌فرستند و ردیفی از آتشفشان را تشکیل می‌دهند.

انرژی (زمین‌گرمایی)

انرژی زمین گرمایی به گرمای موجود در زیر سطح کرهٔ زمین گفته می‌شود.

مقدار این انرژی به مراتب بیشتر از مصرف فعلی انرژی در جهان است ولی تولید آن به جز در نواحی ای که به عنوان محل آتش فشان یا زلزله شناخته می‌شوند بسیار کم است. ژئوترمال از کلمهٔ یونانی "ژئو" به معنی زمین، و (ترمال) به معنی گرما و گرمایی گرفته شده‌است. بنابراین، انرژی ژئوترمال به معنای (انرژی زمین گرمایی) یا انرژی با منشا درونی زمین است. این انرژی، به شکل گرمای محسوس، از بخش درونی زمین است. این انرژی، به شکل گرمای محسوس، از بخش درونی زمین منشا می‌گیرد و این انرژی در سنگ‌ها و آب‌های موجود در شکاف‌ها و منافذ داخل سنگ در پوستهٔ زمین وجود دارد. مشاهدات به عمل آمده از معادن عمیق و چاه‌های حفاری شده نشان می‌دهد که درجهٔ حرارت سنگ‌ها به طور پیوسته با عمق زمین افزایش می‌یابد، هر چند نرخ افزایش درجهٔ حرارت ثابت نیست. با این روند، درجهٔ حرارت در قسمت بالایی جبه به مقادیر بالایی می‌رسد و سنگ‌ها در این قسمت به نقطهٔ ذوب خود نزدیک می‌شوند. منشا این گرما در پوسته و جبهٔ زمین، به طور عمده تجزیهٔ مواد رادیواکتیو است. در طول عمر زمین، این گرمای درونی به طور آرام تولید شده و در درون زمین محفوظ و محبوس مانده‌است. همین امر موجب شده‌است که منبع انرژی مهمی فراهم شود و امروزه به عنوان انرژی نامحدودی در مقیاس انسانی مورد توجه قرار گیرد.

از طرف دیگر، نظریه‌های موجود در خصوص تکامل زمین نیز مبنایی برای توضیح وجود گرما در داخل زمین هستند. مطالعات نشان می‌دهد که زمین در زمان پیدایش (حدود ۵/۴ میلیارد سال قبل) حالت مذاب داشته، تدریجاً سرد شده و بخش خارجی آن به صورت جامد درآمده‌است. اما بخش‌های داخلی آن، به دلیل کندی از دست دادن گرما، حالت مذاب خود را حفظ کرده و دارای درجهٔ حرارت بالایی است و می‌تواند منبع گرمایی درونی پوسته باشد که از هسته به طرف خارج منتقل می‌شود.

بام سفيد‌پوش ‌قاره سياه در حال نابودي است

 

كليمانجارو نمادي از تغييرات جوي زمين

كليمانجارو، بلندترين قله قاره آفريقاست و با 5895 متر ارتفاع، آتشفشاني نيمه خاموش محسوب مي شود كه در كشور تانزانيا و در مرز اين كشور با كنيا قرار گرفته است.

اين قله كه تا يك قرن پيش با كلاهك برفي خود در آفريقاي هميشه گرم و سوزان خودنمايي مي كرد و به عنوان يكي از سمبل هاي حيات در زمين قلمداد مي شد، اين روزها در ميان مردم منطقه و بخصوص كارشناسان محيط زيست به نمادي آشكار از تغييرات جوي زمين تبديل شده است.

 

به اعتقاد اين كارشناسان گرماي جهاني در 2 دهه آينده، اثري از برف هاي كليمانجارو بر جا نخواهد گذاشت و تمامي لايه هاي برفي اين كوه را از بين خواهد برد.

در واقع شرايط آب و هوايي حاكم بر جهان به گونه اي است كه احتمالا بايد بتدريج با افسانه برف هاي كليمانجارو خداحافظي كنيم.

به اين ترتيب به نظر مي رسد بلندترين قله آفريقا در سال 2022 براي اولين بار در طول 12 هزار سال گذشته از برف خالي مي شود و چهره اي جديد و غم انگيز به خود مي گيرد.

گواه اين ادعا هم تحقيقات دانشمندان است كه نشان مي دهند، حجم يخ قله كليمانجارو به 15 درصد ميزان يخ آن در سال 1912 يعني تقريبا يك قرن پيش رسيده است. كاهش بارش برف و تصعيد زياد در كنار فعاليت هاي انساني كه موجب گرم تر شدن هوا مي شوند دلايلي هستند كه دانشمندان براي توضيح اين پديده ارائه كرده اند.

بام آفريقا در خطر

كليمانجارو پس از داستان كوتاه و مشهور ارنست همينگوي كه سال 1938 نوشته شد به شهرت زيادي رسيد. شخصيت اصلي داستان از اين قله زيبا به عنوان قله اي «به پهناي سراسر جهان، بزرگ، بلند و زير آفتاب بي نهايت سفيد» ياد كرده است.

قله اي كه به نظر مي رسد با ادامه روند آب شدن يخ هاي آن بزودي همانند ديگر ارتفاعات آفريقا خشك خواهد شد و در آينده اي نه چندان دور تصاوير آن را تنها در عكس ها و كتاب ها مي توان جستجو كرد.

در چنين شرايطي و با ذوب شدن برف هاي كليمانجارو كه به بام آفريقا شهرت دارد، تانزانيا يكي از مهم ترين منابع درآمد خود را از دست مي دهد.

منطقه كوهستاني كليمانجارو كه يكي از مهم ترين مقاصد گردشگري شرق آفريقاست، به توريست ها امكان مي دهد تنها به فاصله 5 روز كوهنوردي، 2محيط گرمسيري و يخچالي را در كنار هم تجربه كنند و همين قابليت استثنايي موجب شده تا سالانه بيش از 40 هزار توريست روانه اين منطقه شوند.

همچنين كليمانجارو با 5895 متر بلندي به بام آفريقا شهرت دارد و زيستگاه انواع حيوانات با ارزش نظير فيل، يوزپلنگ و بوفالوست.

با اين همه طبق بررسي هاي انجام شده از سوي كارشناسان علوم هواشناسي، برف هاي اين منطقه كوهستاني، تنها ظرف 13 تا حداكثر 24 سال آينده كاملا آب خواهد شد و اين سرنوشتي است كه در انتظار ديگر يخچال هاي آفريقاست.

لونين تامپسون، سرپرست يك گروه تحقيقاتي فعال درمنطقه معتقد است به احتمال بسيار قوي منطقه يخچالي در كليمانجارو تنها در يك دهه آينده در صورت ادامه روند گرم شدن زمين كاملا ناپديد مي شود.

تامپسون با بيان اين كه ازدست دادن برف هاي كليمانجارو آثار منفي شديدي بر توريسم منطقه گرمسيري شرق آفريقا دارد، مي گويد: از دست رفتن يخچال ها نشانه آن است كه عوارض ناشي از تغييرات آب و هوايي در منطقه نه تنها بر يخچال ها بلكه به طور كلي بر الگو هاي آب و هوايي اثر مستقيمي دارد كه سبب كاهش ميزان بارندگي خواهد شد.

در كنار تمام نتايج نگران كننده مبني بر ناپديد شدن يخچال هاي كليمانجارو براساس نتايج يك تحقيق جديد ادعا مي شود كه مناطق يخي معروف بلندترين كوه آفريقا، تا چند دهه ديگر پابرجا باقي خواهند ماند و نگراني هايي كه اخيرا در مورد آب شدن يخچال هاي طبيعي كليمانجارو در 20 سال آينده مطرح شده بود بسيار بدبينانه بوده است. توماس مولگف دانشمندي استراليايي است كه مدعي است داده هاي ايستگاه هاي هواشناسي و مدل سازي از رفتار يخچال هاي طبيعي كليمانجارو نشان مي دهد اين يخچال ها براحتي تا سال هاي بعد از 2040 دوام خواهند آورد. وي در عين حال تاكيد مي كند: ما مدل سازي هاي متفاوتي در مورد يخچال هاي كليمانجارو انجام داده ايم و انتظار داريم يخچال هاي سطحي اين كوه براحتي تا 30 يا 40 سال آينده دوام بياورند و در عين حال معتقديم يخچال هاي شيبدار اين كوه حتي تا سال هاي بيشتري باقي بمانند.

در چنين شرايطي حتي اگر بررسي هاي مولگف و همكارانش هم صحيح باشد باز هم نمي توان فاجعه زيست محيطي كه طي چند دهه گذشته در مناطق مختلف در كره خاكي ما از جمله آفريقا شدت گرفته را انكار كرد. گواه اين ادعا هم بررسي هاي آب و هوا شناسي است كه نشان مي دهند، يخچال هاي كليمانجارو به وضوح طي 11700 سال درمنطقه حفظ شده است اما تنها در مدت7 سال از 2000 تا 2007 بيش از 26 درصد از يخ خود را از دست داده است.

جنگل زدايي عاملي براي تشديد بحران

زمين شناسان به اين نتيجه رسيده اند كه رفتار توده ها و يخچال هاي سراسر زمين در چند دهه گذشته با تغييرات و نوسانات زيادي همراه بوده است. تداوم گرمايش زمين كه با انتشار حجم بيشتري از گازهاي گلخانه اي در چند دهه اخير همراه بوده است، نشان مي دهد، اين رفتار پيچيده همچنان ادامه خواهد داشت كه نتيجه اي جز تحت تاثير قرار گرفتن منابع آبي و حياتي ساكنان زمين به همراه نخواهد داشت. اين فرآيند نه تنها براي تانزانيا كه كليمانجارو در آن قرار دارد نگران كننده است، بلكه كارشناسان حامي محيط زيست در آفريقا و سراسر جهان، نسبت به اين موضوع نگران كننده حساسيت نشان داده اند.

اين وضعيت بحراني موجب شده تا بسياري از حاميان محيط زيست دست به كار شده و با به راه انداختن برنامه هاي مختلف و اعلام اين نكته كه كليمانجارو به نشاني از تغييرات جوي زمين تبديل شده است به دنبال راهي براي نجات آن باشند. آنها معتقدند براي كمك به كليمانجارو مي بايست به فاكتورهاي ديگر و نقش تاثيرگذار آنها در شكل گيري اين شرايط نيز توجه داشت و در واقع گرمايش به تنهايي نمي توانسته اين همه برف را از بين ببرد و مطمئنا عوامل مهم تري در اين تغيير سهم داشته اند. به دنبال اين احتمال يكي از مهم ترين عوامل اين تغيير بتازگي كشف شده است. گروهي از دانشمندان انگليسي در فاصله سال هاي 2004 تا 2008، دماي 10 سطح مختلف كليمانجارو را به صورت ساعتي اندازه گيري و اعلام كرده اند در حالت كلي وقتي در طول روز هوا گرم مي شود، هواي گرم و البته مرطوب از دامنه هاي كوه بالا رفته و راهي قله مي شود. بنابراين دليل خشكي قله، نرسيدن هواي مرطوب كافي به آن منطقه است. در اين ميان از آنجا كه درختان سهم عمده اي در توليد و انتقال هواي مرطوب دارند، به نظر مي رسد قطع بي رويه درختان در منطقه، مهم ترين مقصر نابودي قله برفي كليمانجاروست.

به عبارت ديگر اين متخصصان معتقدند، درختان نقش بسيار مهمي در تامين رطوبت لازم در جريان فرآيند تعرق دارند و افزايش بي رويه جنگل زدايي طي دهه هاي اخير در اين منطقه جريان رطوبت را كاهش و كلاهك يخي نوك قله را ذوب كرده است. به اين ترتيب جنگل زدايي را مي توان به عنوان قطعه اصلي گم شده پازل كم شدن برف و يخ هاي كليمانجارو در نظر گرفت. اين مساله موجب شده تا بارش برف در اين منطقه در مقايسه با گذشته كاهش قابل توجهي داشته باشد. در نتيجه توده هاي يخي كمتري در قله تشكيل مي شود و به همين دليل است كه اگر از فاصله دور به قله نگاه كنيم ديگر همچون چند دهه گذشته با كلاه سفيد رنگ قله روبه رو نمي شويم. در چنين شرايطي و با وجود آن كه براي نجات كليمانجارو تلاش هايي آغاز شده است، اما براي آن كه تا دير نشده اقدامات موثري در اين جهت صورت گيرد، بايد به زمان به عنوان يك فاكتور مهم نگاه كرد.

برف هاي كليمانجارو درگذر زمان

 

 

 

 

 

 

حجم يخ قله كليمانجارو به 15 درصد ميزان يخ آن در سال 1912 يعني تقريبا يك قرن پيش رسيده است. كاهش بارش برف و تصعيد زياد در كنار فعاليت هاي انساني كه موجب گرم تر شدن هوا مي شوند دلايلي هستند كه دانشمندان براي توضيح اين پديده ارائه كرده اند.

به اين ترتيب به نظر مي رسد بلندترين قله آفريقا در سال 2022 براي اولين بار در طول 12 هزار سال گذشته از برف خالي مي شود و چهره اي جديد و غم انگيز به خود مي گيرد

گازها‌ی‌ گلخانه‌ای چیست؟

آیا شما تا حالا یك گلخانه دیده اید؟ گلخانه یك اتاق شیشه‌ای است كه نور خورشید از شیشه‌های آن به داخل می‌تابد و هوای گلخانه را گرم می‌كند اما شیشه‌های گلخانه اجازه نمی‌دهند كه این هوای گرم از گلخانه خارج‌شود.جو یا هوایی كه در اطراف ماست، شبیه یك گلخانه است گازهای گلخانه‌ای در جو درست مثل شیشه‌های گلخانه عمل می‌كنند نور خورشید پس از عبور از لایه‌های گازهای گلخانه‌ای وارد جو زمین می‌شود. زمانی كه نور خورشید به سطح زمین می‌رسد، مقداری از انرژی گرمایی آن توسط خاك، آب و سایر موجودات جذب می‌شود. مقداری هم در جو زمین می‌ماند و باقیمانده آن به فضا برمی‌گردد. اگر مقدار گازهای گلخانه‌ای در جو از حد طبیعی آن بالاتر باشد، انرژی كمتری به فضا برمی‌گردد، در نتیجه جو زمین گرم تر می‌شود و به دنبال آن دمای كره زمین بالا می‌رود.اثر گلخانه‌ای، كره زمین را به اندازه‌ای گرم نگه می دارد كه ما انسان ها بتوانیم بر روی آن زندگی كنیم اما اگر اثر گلخانه ای شدت یابد، ممكن است دمای زمین به قدری زیاد شود كه ما و بقیه گیاهان و جانوران نتوانیم گرمای آن را تحمل كنیم.

گازهایی که باعث اثر گلخانه‌ای در جو می‌شوند، به گازهای گلخانه‌ای معروفند. این گازها می‌توانند تا مدت زیادی حرارت را در خود نگه دارند، و امروزه اضافه شدن بیش از حد گازهای گلخانه‌ای به جو زمین، باعث افزایش دمای زمین شده‌است. از مهم‌ترین این گازها می‌توان از بخار آب و دی‌اکسیدکربن نام برد. از دیگر گازهای گلخانه‌ای می‌توان متان را نام برد که دراثر خوردن چوب توسط موریانه تولید می‌شود.
گازهای گلخانه‌ای عبارت‌اند از ترکیبات گازی که در «اثر گلخانه‌ای» نقش دارند. عمده ترین گازهای طبیعی از این دسته عبارت‌اند از: بخار آب (۶۰ درصد)، دی اکسید کربن (۲۶ درصد) و اوزون. دیگر گازها که اهمیت کمتری دارند عبارت‌اند از: متان، اکسید نیتروژن، سولفید هگزافلوراید، هالوکربنها مثل فرئون و دیگر CFCها.
ترکیبات گازی عمده اتمسفری یعنی اکسیژن و نیتروژن (N2 and O2) جزء گازهای گلخانه‌ای محسوب نمی‌شوند به این دلیل که گازهای دو ملکولی همسان مثل: N2, O2, H۲ و غیره نقشی در جذب اشعه فروسرخ ندارند.
فعالیتهای صنعتی و کشاورزی انسان‌ها در افزایش این گازها نقش دارند. بیشترین اثر فعالیتهای انسانی بر افزایش گاز دی اکسید کربن است. موارد زیر نمونه‌ای از نقش انسان در افزایش این گازها می‌باشند:

• سوخت‌های فسیلی و جنگل زدایی – افزایش دی اکسید کربن.

• چرای دامها و کشت‌های غرقابی مثل برنج - افزایش غلظت متان.

• استفاده از CFCs در یخچال و فریزر و مبردها و ... .
علت
خورشید می‌تابد و زمین را گرم می‌کند. بخشی از نور هنگام ورود به جو منعکس می‌شود و باقی آن وارد اتمسفر شده و به زمین می‌رسد و آن را گرم می‌کند. زمین که گرم شده، شروع به تابش می‌کند. زمین مقداری از این انرژی ای در سالهای اخیر بیشتر شده و زمین در حال گرم شدن است. متان و CFC انرژی بیشتری را به دام می‌اندازند، اما دی اکسیدکربن مهم‌ترین بخش گازهای گلخانه‌ای است، زیرا حجم بیشتری از آن در اتمسفر وجود دارد.احتراق سوخت‌های فسیلی ( زغال سنگ، نفت و گاز ) دلیل اصلی ازدیاد بیش از حد دی اکسیدکربن است. اما برخی دیگر از دانشمندان با این نظر مخالفند. آنها می‌گویند که مطالعات انجام شده عموماً بر پایه مدلسازی‌های کامپیوتری است و آب و هوای زمین بسیار پیچیده تر از آن است که بتوان رفتار آن را پیش بینی کرد. اما مطالعاتی که در سال ۲۰۰۱، توسط تیمی از محققان انگلیسی انجام شد، نشان می‌دهد که طبق اصلاعات ماهواره‌ای ۳۰ سال گذشته، تشعشعی که از زمین به فضا فرستاده می‌شود، کاهش یافته‌است. این یعنی اثر گلخانه‌ای همگام با تولید بیشتر گازهای گلخانه‌ای، افزایش پیدا کرده‌است.
پروتکل کیوتو
این معاهده با هدف موظف ساختن کشورهای جهان به کاهش اثرات گازهای گلخانه‌ای و تبعات منفی گرم شدن زمین، میان کشورهای جهان به امضا رسید. معاهده در محل کیوتوی ژاپن و در دسامبر ۱۹۹۷ تنظیم شد و از مارچ ۱۹۹۸ جهت امضاء کشورهای مختلف ارائه شد و در ۱۵ مارچ ۱۹۹۹ نهائی شد. در این معاهده مشخص شده که تا چه سال و تا چند درصد از گازهای گلخانه‌ای کاسته شود. و گازهای مورد نظر عبارت‌اند از: دی اکسید کربن، متان، اکسید نیتروژن، سولفورهگزافلوراید، HFCها و PFCها. همچنین کشورهای ثروتمند ضمن متعهد شدن به اجرای مفاد این عهدنامه موظف به کمک به دیگر کشورها در این زمینه شدند.

' متان چگونه تولید می‌شود؟' وقتی که شما:
• زباله هایتان را به محل دفن زباله می‌فرستید،
• حیواناتی مثل گاو، گوسفند و ... را برای تولید لبنیات و گوشت پرورش می‌دهید،
• در شالیزار برنج می‌کارید،
• زغالسنگ استخراج می‌کنید.
اتومبیلها و کارخانه‌هایی هم که مایحتاج روزانه ما را تولید می‌کنند، مقادیر زیادی از انواع گازهای گلخانه‌ای را به هوا می‌فرستند.
چرا نمی‌خواهیم زمین گرمتر بشود؟
بعضی وقتها مسائل کوچک می‌توانند به مشکلات بزرگی تبدیل شوند! مثلاً به مسواک زدن دندانهایتان فکر کنید. اگر شما یک روز مسواک نزنید، هیچ اتفاق خاصی نمی‌افتد، اما آیا می‌دانید اگر یک ماه دندانهایتان را مسواک نزنید، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ این همان چیزی است که برای زمین نیز اتفاق می‌افتد. اگر دمای هوا فقط چند روز، بالاتر از حد طبیعی باشد، چندان مهم نیست- چون دمای زمین تقریبا ثابت می‌ماند. اما اگر دمای هوا مدت زیادی بطور مداوم بالا برود، کره زمین با مشکلاتی مواجه خواهد شد.
دمای متوسط زمین در طول قرن گذشته تقریبا ۵/۰ درجه سانتیگراد افزایش یافته‌است؛ دانشمندان انتظار دارند که در طول ۱۰۰ سال آینده متوسط دمای زمین ۵/۱ تا ۵/۳ درجه سانتیگراد افزایش یابد. شاید فکر کنید "این که چیزی نیست"، اما همین مقدار می‌تواند آب و هوای زمین را به طور بی سابقه‌ای تغییر دهد. زمانیکه این پدیده رخ دهد، ممکن است تغییرات بزرگی در سطح آب اقیانوسها، مزارع کشاورزی و هوایی که تنفس می‌کنیم یا آبی که می‌نوشیم، رخ دهد.
چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟
در صورتیکه آب و هوا تغییر کند، آب و هوای جایی مثل شهرکرد- که هوای سرد و کوهستانی دارد- گرمتر می‌شود یا مثلاً هوای بندر عباس گرم و خشک تر می‌شود. البته ممکن است تغییر آب و هوا برای شهرکردی‌ها خوشایند باشد، اما همه تاثیرات ناشی از آن خوشایند نیست. زیرا ممکن است این تغییرات با افزایش بلایای طبیعی مثل سیل و طوفان همراه باشد.
اگر دمای کره زمین زیاد شود، تعداد روزهای گرم سال افزایش می‌یابد و در نتیجه بیماریهای ناشی از گرما مثل گرمازدگی و مالاریا زیاد می‌شود. بد نیست بدانید که معمولاً کودکان و سالمندانی که در کشورهای فقیر زندگی می‌کنند، بیشتر در معرض خطر ابتلاء به این بیماریها قراردارند. زیرا این کشورها سرمایه لازم برای مبارزه با این بیماریهارا ندارند.
با گرم شدن آب و هوا و تاثیر آن بر مزارع کشاورزی، منابع غذایی انسان‌ها کاهش می‌یابد، آب بیشتری بخار می‌شود و در نتیجه انسان‌ها با کمبود آب شیرین مواجه خواهندشد. این تغییرات بر روی حیوانات و گیاهان هم تاثیر منفی می‌گذارد. اگر این تغییرات به آرامی اتفاق بیفتد، جانوران و گیاهان خود را با آن وفق می‌دهند، اما اگر این تغییرات خیلی سریع اتفاق بیفتد، حیات وحش با خطرات جدی روبرو می‌شوند. مثلاً پرندگان و جانورانی که در فصلهای مختلف سال به جاهای دیگر مهاجرت می‌کنند، ممکن است مکان مناسبی را برای مهاجرت پیدا نکنند و یا غذایی برای خوردن نداشته‌باشند.
مقدار آب دریاها در اثر ذوب شدن یخهای قطبی افزایش می‌یابد و از سوی دیگر بر اثر افزایش دما، آب دریاها و اقیانوسها منبسط می‌شود. اگر آب اقیانوس منبسط شود، فضای بیشتری را اشغال می‌کند و در نتیجه سطح آب دریاها بالا می‌آید. سطح آب دریا ممکن است در قرن آینده چند سانتیمتر یا حداکثر ۱ متر بالا بیاید. در اینصورت مردمی که خانه‌هایشان در کنار ساحل دریا قرار دارد و جزیره‌نشینان، خانه‌های خود را از دست می‌دهند و مزارع ساحلی هم به زیر آب می‌روند. در اثر بالا آمدن آب دریا منابع آب شیرین نیز غیرقابل استفاده می‌شوند.

سلام

سلام

بعد از مدت ها دوباره برگشتم یه مدتی نبودم در این جا از تمام کسانی که برام نظرات خودشون قرار دادن تشکر میکنم ولی در یه مورد باید یه توضیحاتی بگم اونم این که مطالب که در این وبلاگ قرار داده میشه نظر شخصی من نیست در واقع این وبلاگ یه اطلاع رسانه ای اگه بخواهم نظرات خودم قرار بده ام شاید متفاوت باشه بعد مورد بعدی عزیزان بشتر مطالب قرار داده شده توسط دویتان ارسال میشه یا منبع که ازش برداشت میشه سایت که همه در دسترس داریم و آخرین مورد شاید مثل قبل روزانه آپ نکنم و تمام تلاشم میکنیم که هر ماه این کار انجام بشه

با تشکر