سال 2012

در آغاز سال 2008 كميسيون اتحاديه ي اروپا پيشنهادات خود را براي اقدامات اجرايي جهت حفظ شرايط اقليمي به صورت تعيين سهميه هاي ملي مطرح كرد. آلمان مي بايست براي كاهش گازهاي گلخانه اي در اروپا سهمي بيش از حد متوسط به عهده گيرد. براي آلمان تا سال 2020 در بخش هاي حمل و نقل، ساختمان و كشاورزي كاهشي 14 درصدي در ميزان دي اكسيد كربن پيش بيني شده است. سهم انرژي هاي تجديد شونده در مجموع انرژي مصرفي در آلمان تا سال 2020 مي بايست از 9 درصد (2007) به 18 درصد افزايش يافته و دوبرابر شود.

دولت فدرال آلمان قصد دارد با يك برنامه ي جامع و توامان انرژي و حفظ شرايط اقليمي ميزان توليد گازهاي گلخانه اي در آلمان را تا سال 2020 تا 40 درصد كاهش دهد. اين برنامه ي جامع شامل اقداماتي در 29 زمينه بوده و از حمايت از تاسيسات توليد حرارت و برق به طور هم زمان و انرژي هاي تجديد شونده تا توسعه ي بيشتر فناوري كاهش ميزان كربن و ذخيره ي آن (CCS) – جداسازي كربن از گاز دي اكسيد كربن به هنگام توليد برق و انباركردن آن – را در بر مي گيرد. دولت آلمان سعي دارد با برنامه ي حفظ شرايط اقليمي به سه هدف اصلي دست يابد: امنيت تامين انرژي، با صرفه بودن توليد آن و هم سازي آن با محيط زيست.

دانشگاه هایی که گرایش به علوم فنی در آن ها غالب است خود را دانشگاه فنی و یا موسسه ی آموزش عالی فنی می خوانند. در حالی که تحقیق در موسسات آموزش عالی تخصصی بیشتر کاربردی است، در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی فنی بیشتر بر تحقیقات پایه تاکید می شود. ابتکار 9 دانشگاه فنی که حاصل به هم پیوستن 9 دانشگاه برتر فنی است دارای جهت گیری بین المللی بوده و تعداد زیادی از امکانات آموزشی خود در خارج را بین خود هماهنگ می کنند.

پانل بين الدولي تغييرات آب و هوا (IPCC) متشكل از گروهي از كارشناسان بين المللي است كه در آن صدها متخصص و نماينده از بيش از صد كشور جهان تغييرات آب و هوايي سطح كره ي زمين را براي سازمان ملل مورد تجزيه و تحليل قرار داده و پيشنهاداتي براي مقابله با آن عرضه مي كنند. چهارمين گزارش IPCC در سال 2007 منتشر شد. موضوع اساسي اين گزارش اين بود كه انسان ها با فعاليت خود عارضه ي گلخانه اي را تشديد كرده و گرماي زمين را افزايش مي دهند كه در مقابل آن بايد اقداماتي اساسي صورت گيرد. بسياري از دانشمندان آلماني در تدوين گزارش شرايط اقليمي سازمان ملل متحد، كه توسط IPCC تهيه شده بود، مشاركت داشتند. در پايان سال 2007 شوراي شرايط اقليمي سازمان ملل به همراه ال گور جايزه نوبل را بد دست آوردند. مهم ترين موسسات الماني كه در زمينه ي تغيير شرايط اقليمي تحقيق مي كنند عبارتند از: موسسه ي ماكس پلانك براي هواشناسي، موسسه ي آلفرد – وگنر براي تحقيقات دريايي و در محيطشرايط اقليمي قطب، موسسه ي ووپرتال و موسسه ي پوتسدام براي تحقيقات آب و هوايي.

قانون انرژي هاي تجديد شونده (EEG) براي توسعه ي تاسيسات عرضه ي انرژي با استفاده از عواملي است كه داراي منبعي تجديد شونده هستند. هدف اين قانون افزايش سهم انرژي هاي تجديد شونده براي توليد برق از 3/14 درصد كنوني به 25 تا 30 درصد تا سال 2020 است. در اين قانون تامين درآمد توليد كنندگان با نرخي ثابت تضمين شده است. اين قانون كه از سال 2000 به اجرا درآمده از جمله سلسله اقداماتي است كه مي بايست وابستگي به مواد فسيلي و واردات آن ها را از حوزه ي خارج از اتحاديه ي اروپا كاهش دهد. 47 كشور تا كنون از خطوط اصلي قانون انرژي هاي تجديد شونده آلمان براي تصويب قوانيني مشابه استفاده كرده اند.

معاهده ي شرايط اقليمي (UNFCCC) سازمان ملل متحد و پروتكل كيوتو به عنوان پيوست آن از نظر حقوق بين الملل تنها مقررات جهاني تعهدآور براي حفظ شرايط اقليمي است. 189 كشوري كه تا كنون به اين معاهده پيوسته اند هرساله در كنفرانس شرايط اقليمي سازمان ملل متحد گرد هم مي آيند. معروف ترين اين كنفرانس ها در سال 1997 در شهر كيوتوي ژاپن برگزار شد كه حاصل آن پروتكل كيوتو بود. در اين پروتكل همه ي كشورهاي صنعتي متعهد شدند ميزان گازهاي گلخانه اي را تا حد معيني كاهش دهند. در حال حاضر فرايند مابعد كيوتو آغاز شده كه طي آن در مورد سياست هاي حفظ شرايط اقليمي بين سال هاي 2012 تا 2020 مذاكره خواهد شد.

قريب دوسوم عارضه ي گلخانه اي، تا جايي كه ناشي از فعاليت انساني است، به دليل توليد گاز دي اكسيد كربن (CO2) است. گازهاي مضر هنگام سوخت مواد فسيلي مانند گاز، نفت و ذغال سنگ توليد مي شوند. همه ي اين گازها داراي عنصر كربن (C)هستند كه با مخلوط شدن با اكسيژن هوا (O2) توليد دي اكسيد كربن مي كنند. طيق يرآورد آژانس بين المللي انرژي (IEA) فعاليت هاي انساني براي تهيه ي انرژي با عث ورود سالانه 26 ميليارد تن گاز دي اكسيد كربن به فضاي جو مي شود. ساير گازهايي كه در پروتكل كيوتو در مورد آن ها مقرراتي تصويب شده عبارتند از: متان، اكسيد نيتروژن (N2O)، هيدروفلوركربن (HFCs) و سولفور هگزافلوريد (SF6).